De laatste week voor de marathon is voornamelijk afbouwen. Weinig trainen, veel rusten, goed eten en drinken. Gisteren kwamen we aan in Berlijn en vandaag, op zaterdag, zitten we dus een dag voor de Marathon en is er een vrij vol programma en is het toch eigenlijk ook wel zaak om je rust te pakken.

De wekker gaat om zeven uur, douchen, sportkleding aan en zonder contactlenzen naar de ontbijtzaal. Met een vage blik loop ik daar dus rond, scoor wat broodjes, ga aan een tafel zitten met onze Tubantia lopers en loopsters. Eigenlijk heb ik alleen koffie nodig en na 2 koppen koffie word ik weer enigszins wakker en kan ook een zinnig gesprek voeren.

Tas inpakken, sportschoenen aan, contactlenzen in en de bus in. Om half negen zijn we bij de start van de ontbijtloop die een uur later zal starten. Na de groepsfoto ga ik op het eerste bankje zitten dat ik zie. Meest vermoeiend op zo’n dag is slenteren en rondhangen. Jammer als je op die manier een voorbereiding van maanden teniet zou doen.

Half tien, 10.000 mensen staan klaar bij de start, we tellen af van tien naar 9,8,7,6,5,4,3,2,1,0 en voorin beginnen ze te lopen. Na een paar minuten komen wij ook in beweging. Het duurt dan vrij lang voordat wandelen, via dribbelen overgaat in enigszins hardlopen. Ik passeer groepen Denen, groepen Mexicanen, Fransen, maar ook veel Nederlanders. Na 25 minuten lopen zie ik Het Olympisch Stadion liggen en via de Marathonpoort komen we het stadion binnen. Dezelfde plek waar vorig jaar het WK Atletiek werd gehouden met die geweldige records van Usain Bolt. Ik weet niet of iedereen zich op dat moment wel realiseert. Vlak achter de kopgroep met de klok passeer ik de finish, loop achter wat mensen aan die duidelijk weten hoe het werkt: de trappen op naar boven waar het ontbijt wacht. Koffie broodjes, water, een hangplek dat als tafel kan dienen. Prettig als je voor de grote meute daar bent. Na een paar minuten is Benny daar ook, ook al vijftien jaar trainer bij de Tubantia clinics en nu voor de derde keer bij de Marathon van Berlijn.

Met Benny loop ik naar de plek waar onze rode Tubantia-bus staat. Even omkleden en nog een uur tijd voor we verdergaan voor de stadstour. Gelukkig is er weer een bankje en daarop ‘pak’ ik weer mijn uurtje rust, terwijl er achter mij op het gras een openbare kleedruimte ontstaat.

Nu, half twee, zijn we bezig met een tour door de stad. Af en toe worden we even losgelaten om bijvoorbeeld te kijken naar overblijfselen van de Muur of andere toeristische punten. Wat ik dan doe? Ik pak weer mijn momentje van relatieve rust, tik dit stukje, scoor een kop koffie.

Kortom, voor ons Marathonlopers is het vandaag continu zoeken naar rust en actieve dingen. Ik probeer die rust toch te laten prevaleren om niet drie maand serieuze voorbereidingen in 1 dag teniet te doen. Kortom, ik ben goed bezig!

Marti ten Kate